Η σφράγιση είναι μια μέθοδος κατασκευής{0}}που βασίζεται στην πίεση κατά την οποία μια μήτρα σφράγισης χρησιμοποιείται σε μια πρέσα για να ασκήσει δύναμη σε ένα υλικό σε θερμοκρασία δωματίου, με αποτέλεσμα να υποστεί πλαστική παραμόρφωση ή διαχωρισμό για να επιτύχει το επιθυμητό σχήμα και διαστάσεις. Αυτή η διαδικασία αναφέρεται συνήθως ως ψυχρή σφράγιση.
Οι μήτρες σφράγισης είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μετατροπή των υλικών σε τελικά εξαρτήματα ή ημικατεργασμένα προϊόντα. είναι απαραίτητος εξοπλισμός στη βιομηχανική παραγωγή. Η παραγωγή με μήτρες σφράγισης χρησιμοποιεί ελασματοποιημένα φύλλα ή ταινίες χάλυβα-μαζικής-παραγωγής από μεταλλουργικά εργοστάσια- ως πρώτη ύλη. Δεδομένου ότι δεν απαιτείται θέρμανση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, προσφέρει πλεονεκτήματα όπως υψηλή απόδοση παραγωγής, υψηλή ποιότητα, χαμηλό βάρος και χαμηλό κόστος. Τα προϊόντα με κρύα στάμπα είναι πανταχού παρόντα σε αεροσκάφη, αυτοκίνητα, τρακτέρ, ηλεκτρικούς κινητήρες, ηλεκτρικές συσκευές, όργανα, μετρητές και καθημερινά καταναλωτικά αγαθά-παραδείγματα περιλαμβάνουν κουτιά γεύματος από ανοξείδωτο χάλυβα, δίσκους σερβιρίσματος, κουτιά αναψυκτικών, πάνελ αμαξώματος αυτοκινήτου, θήκες από σφαίρες και. Τα ελλιπή στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι τα στάμπα ανταλλακτικά αντιπροσωπεύουν περίπου το 60% των εξαρτημάτων στις βιομηχανίες αυτοκινήτων και τρακτέρ, 85% στη βιομηχανία ηλεκτρονικών και 90% σε προϊόντα οικιακού υλικού.
Η πρέσα είναι ένα μηχάνημα που χρησιμοποιείται για την εφαρμογή πίεσης σε υλικό που τοποθετείται μέσα σε μια μήτρα για την εκτέλεση της διαδικασίας διαμόρφωσης. Οι πρέσες που χρησιμοποιούνται πιο συχνά για εργασίες σφράγισης είναι οι μηχανικές πρέσες και οι υδραυλικές πρέσες.
Ένα σφραγισμένο μέρος απαιτεί συχνά πολλαπλά βήματα επεξεργασίας για να ολοκληρωθεί. Ενώ οι συγκεκριμένες εργασίες σφράγισης ποικίλλουν ανάλογα με παράγοντες όπως το σχήμα του εξαρτήματος, η ακρίβεια διαστάσεων, ο όγκος παραγωγής και η πρώτη ύλη, μπορούν γενικά να κατηγοριοποιηθούν σε δύο κύριους τύπους: διαδικασίες διαχωρισμού και διαδικασίες διαμόρφωσης.
Διαδικασίες διαχωρισμού: Λειτουργίες που διαχωρίζουν το σφραγισμένο μέρος από τη λαμαρίνα κατά μήκος μιας συγκεκριμένης γραμμής περιγράμματος. Παραδείγματα περιλαμβάνουν το κόψιμο, το τρύπημα, το τενάρισμα, το σχίσιμο και το κούρεμα.
Διαδικασίες διαμόρφωσης: Λειτουργίες κατά τις οποίες το υλικό υφίσταται πλαστική παραμόρφωση χωρίς θραύση, με αποτέλεσμα ένα εξάρτημα να πληροί συγκεκριμένες απαιτήσεις για σχήμα, διαστάσεις και ακρίβεια. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κάμψη, βαθύ τράβηγμα, φλάντζα, διόγκωση και διαστασιολόγηση (coining).