Πατημένο Εξάρτημα

Ένα συμπιεσμένο εξάρτημα ακριβείας ξεκινά με το σωστό κενό σχήμα και κατεύθυνση τραβήγματος. Η πίεση του συνδετικού υλικού, τα σφαιρίδια, οι ακτίνες και η λίπανση ελέγχουν τον τρόπο με τον οποίο το υλικό εισέρχεται στη μήτρα. Η επιφάνεια με επίστρωση ψευδαργύρου-μπορεί να σημαδέψει ή να χολώσει εάν η πίεση είναι συγκεντρωμένη, επομένως οι περιοχές επαφής θα πρέπει να γυαλιστούν και να επιθεωρηθούν κατά τη δοκιμή. Η προσομοίωση CAE είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό πιθανής λέπτυνσης, τσαλακώματος ή ελατηρίου, αλλά το μοντέλο θα πρέπει να χρησιμοποιεί τα δεδομένα υλικού που απελευθερώνεται. Οι αλλαγές στο μέγεθος του τυφλού ή στο πρόσθετο πρέπει να καταγράφονται επειδή επηρεάζουν τόσο τη μορφοποίηση όσο και τη χρήση του υλικού.

Ένα διαμορφωμένο συμπιεσμένο εξάρτημα μπορεί να απαιτεί εργασίες τραβήγματος, επαναφοράς, περικοπής, διάτρησης και φλάντζας σε μια ακολουθία μεταφοράς ή σε σειρά. Το κόψιμο πολύ νωρίς μπορεί να αφαιρέσει το υλικό που απαιτείται για τη σταθεροποίηση μιας μεταγενέστερης φλάντζας. Το τρύπημα πριν από τη διόρθωση του μεγάλου ελατηρίου μπορεί να μετακινήσει την τελική θέση της οπής. Για ένα βιομηχανικό συμπιεσμένο εξάρτημα, η επιθεώρηση πρέπει να ακολουθεί το τελικό σχέδιο αναφοράς και να περιλαμβάνει επιφάνεια, προφίλ, γραμμή κοπής, γωνία φλάντζας, θέση οπής και σημάδια εργαλείου. Συνιστάται ο έλεγχος συναρμολόγησης όταν τα παρακείμενα πάνελ ή βραχίονες ελέγχουν την πραγματική εφαρμογή.

Το συμπιεσμένο μεταλλικό εξάρτημα θα πρέπει να αναθεωρηθεί από το σχέδιο 2D, το τρισδιάστατο σχέδιο, τα τεχνικά πρότυπα μήτρας, τις προδιαγραφές πρέσας, την ετήσια ποσότητα, τα όρια επίστρωσης και τις απαιτήσεις σύνδεσης. Τα δοκιμαστικά δείγματα θα πρέπει να προέρχονται από σταθερή διάταξη πρέσας με την προβλεπόμενη μέθοδο λιπαντικού και μεταφοράς. Ένα αρχείο καταγραφής αλλαγών θα πρέπει να προσδιορίζει διορθώσεις σχεδίασης, προσαρμογές επαναφοράς και τυχόν αντικαταστάσεις ενθέτων, ώστε η εγκεκριμένη κατάσταση να μπορεί να αναπαραχθεί κατά τη διάρκεια της συντήρησης.

Η επικαλυμμένη επιφάνεια πρέπει να προστατεύεται από την επαφή ολίσθησης όπου είναι δυνατόν. Τα δάχτυλα μεταφοράς, οι φωλιές και οι αγωγοί χρειάζονται ακτίνες και περιοχές επαφής που δεν γρατσουνίζουν τον τοίχο έλξης. Εάν τα εξαρτήματα στοιβάζονται μετά την τελευταία λειτουργία, ενδέχεται να χρειαστούν διαχωριστικά για να αποτραπεί το τρίψιμο της φλάντζας-στην-επιφανείας. Το δείγμα αναφοράς θα πρέπει να διακρίνει τα σημάδια σχηματισμού που είναι λειτουργικά από τις επιφανειακές ζημιές που δεν είναι αποδεκτές. Η συχνότητα επιθεώρησης θα πρέπει να αυξάνεται κατά την πρώιμη παραγωγή μέχρι να σταθεροποιηθούν η συμπεριφορά επίστρωσης και η επαναφορά του ελατηρίου.